2-daagse augustus 2026

De 27 fietsers konden vanaf 7 uur bij Sportpark Lageweg verzamelen. Ja dat blijft voor menigeen vroeg. Alle bagage gaat in de volgauto van Henk en Sjef, ook de lunchpakketjes konden worden afgegeven. Na het maken van een groepsfoto kon groep 1 vertrekken, gevolgd op gepaste afstand door groep 2. Groep 3 wacht nog even en dan is iedereen op weg. Onderweg wordt de volgorde van de groepen een aantal keren door elkaar gehusseld. Oorzaken hiervan zijn lekke banden en prachtige bomen voor een ander soort lek.

De koffie staat op het programma bij het veer tussen Lekkerkerk en Nieuw-Lekkerkerk. Onduidelijk is echter aan welke kant. De volgauto had twijfels en wilde van de goede naar de verkeerde kant en stond vervolgens bij het verkeerde veer. Gelukkig was er een prima "bushokje" waar de rijders de komst van de koffie konden afwachten want Pluvius deed zijn intrede. De koffie en zelf gebakken versnaperingen smaakte ondanks de regen prima en niemand had haast om te vertrekken.

De bui was zo goed als weg en de reis werd vervolgd. Slechts enkele kilometers verder was de straat zelfs niet nat en kon er veelal voor de wind worden opgedroogd. Met een Voorhoutse organisatie en een meerijdende Voorhouter kon aan Ottoland niet worden voorbij gegaan evenals aan de geboortegrond van Gertjan, Giesenburg/Hardingsveld, waarvoor groep 1 zelf van de route afweek.

In Uitwijk werd het eigen lunchpakket verorberd bij de plaatselijke camping. Er waren nog zo'n 60 km te gaan. Via Het Land van Heusden en Altena werd bij vestigingsstad Heusden de Bergsche Maas overgestoken. Door de Loonse en Drunense Duinen ging het verder naar De Efteling waar we aan het geschreeuw de achtbanen herkende. Rondom 's Gravenmoer moesten er veel gravelpaden worden gemeesterd. Omdat het er droog bij lag werden hier gelukkig geen lekke banden gemeld.

Het Wilhelminakanaal bij Oosterhout was geen brug te ver maar niemand vond het erg dat het eind in zicht was. Op het terras van het hotel 't Trefpunt werd de ergste dorst gelest alvorens de douches werden opgezocht.

Het diner werd in buffetvorm geserveerd op een kleine tafel. De schalen waren snel leeg maar nog sneller weer aangevuld. Een dagje fietsen maakt toch dat je wel iets lust. Toen iedereen was uitgegeten ging de ijscokar open. Niet iedereen heeft deze kar slechts 1x bezocht. De naborrel was nog lang gezellig en het werd best laat voor de kamers werden opgezocht.

De volgende ochtend was bijna iedereen op het afgesproken uur aanwezig in de ontbijtzaal, waren de tassen in de auto geladen en de fietsen verzorgd (?). Er werd flink gegeten, waar laten ze het na zo'n diner, want je weet nooit wanneer je weer iets krijgt. Om half negen konden de nieuw ingedeelde groepen met tussenposes vertrekken.

Eerste bezienswaardigheid was de Biesbosch waar echt van genoten werd. Bij Kop van 't Land werd over de Nieuwe Merwede gecruised om bij Dordrecht de brug naarZwijndrecht te beklimmen. Het volgende obstakel waar weer geklommen moest worden lag 20km verder t.w. de Van Brienenoordbrug. Met de wind tegen best een klus. Sommigen, zij die de omleidingsborden niet volgden, kregen te maken met nog een klim, n.l. een wegblokkade waar je met de fiets niet tussendoor paste. Na het Kralingse Bos links te hebben laten liggen werd de Rotte gevonden en iets verder Outdoor Valley Wintersport. Hier was de lunch voorzien. Het studentikoze personeel was nogal overvraagd en de stop duurde daardoor wel heel lang.

Met stijve benen werden de fietsen weer beklommen voor de laatste 40 km. Over nu bekend terrein werd het stil in de groepjes. Phpd (pijntje hier, pijntje daar) sloeg toe. Twee dagen achter elkaar > 100 km rijden is niet niks, gelukkig bleef de stemming goed en steeg tot ongekende hoogte hoe dichter de eindbestemming in zicht kwam. In Voorhout was deze dus SUPER! Op het Lisdoddehof was de volgwagen al aangekomen en kon er direct worden begonnen met een frisse versnapering, chips en nootjes. De groepen druppelde vlak na elkaar moe maar voldaan binnen. Voor sommigen de eerste keer, anderen hadden al eerdere ervaringen met meerdaagse ritten maar er waren alleen blijde gezichten te bekennen.

Nadat Gerritje de goegemeente, de organisatoren en chauffeurs had toegesproken en bedankt konden de tassen uit de bus worden gehaald om de laatste meters naar huis af te leggen. Dat een enkeling niet weet welke tas hem/haar toebehoort wordt dan later op de avond middels de app-groep weer tot een goed einde gebracht.

De organisatie was prima in orde, de chauffeur en bijrijder waren in topvorm, de wegkapiteins hielden ons veilig en de rijders hebben iets om op terug te kijken. Ga jij volgende keer ook (weer) mee?j

‍