Bootje varen

Nadat we onze spullen (vooral schoenen) bij Sjef in de auto hadden gedeponeerd, was het al om half negen tijd om te vertrekken. Gert nam de iets minder snelle deelnemers mee en Paul wachtte nog even om te vertrekken en nam ook nog een minder directe route zodat beide groepen niet in elkaars vaarwater terecht kwamen.

Met schitterend weer maar wel enige tegenwind werd het duinfietspad richting Hoekvan Holland genomen. Dit blijft een onlogische keuze omdat we hier meestal richting Noordwijk koersen. De heuveltjes voelen nu toch anders. Na Ter Heijde was het even opletten want hier moest ergens de afslag genomen worden. Eenmaal aangekomen op de Parallelweg moest nummer 51 worden gevonden. Geen probleem want de groep van Gert blokkeerde de weg en we konden alleen nog maar de tuin van Toon in.

Sjef stond hier al glunderend te wachten, zijn Ferrari rode auto netjes onder een boom geparkeerd om straks niet goed gekookt de terugreis te moeten aanvangen. Je schoenen moest je wel zelf uit de auto halen en ook zette hij je fiets niet netjes weg.

Toon liet ons zijn bunker zien via een kruip-door, sluip-door route. Met de al hoog opgelopen buitentemperaturen was het in de bunker met 14 graden goed toeven. Je kon zelf vanaf de sauna op de bovenste verdieping in het plonsbad springen maar dat was zelfs Gert te gortig.

Het werd tijd om plaats te nemen op de boot (Toon had er nog een paar liggen) en de versnaperingen aan boord te brengen. Het instappen ging de een wat beter af dan de ander maar iedereen bemachtigde een plekje op de bankjes. Toon nam plek op zijn troon (een schoolstoeltje voor kinderen uit groep 4 zodat hij precies, zonder te bukken, alle bruggetjes kon nemen.

Gert probeerde nog enige bezienswaardigheden van commentaar te voorzien maar de aandacht verslapte al voor hij begonnen was. Een voormalige veiling (vierkante doos) of een bedrijfspand (vierkante doos) is in vergelijk met het moois wat er aan huizen was te zien niet erg indrukwekkend.

De koffie, thee, jus d’orange en water ging rond samen met de appeltaart. De dames gingen met elkaar op de foto (leuk voor een later evenement). Petra werd nog even herinnerd toen we langs de long horn koeien tuften maar niet aanmeerden. Na een ruim uur van bootje varen kwamen we weer terug bij de steiger en konden we ons opmaken voor de terugreis.

Nu lekker voor het windje en dwars door Den Haag werd er niet hard gereden maar wel nagenoten van het varen en de onderhoudende gesprekken. In Katwijk werd er van de route afgeweken (Gert’s route ging natuurlijk via de boulevard) want als eindpunt moest er naar Sportpark Lageweg gereden worden waar Sjef met de bagage klaarstond.

We kunnen weer terugkijken op een bijzondere rit waarvoor alle dan aan Gert voor de organisatie hiervan en natuurlijk aan Sjef die als altijd voor ons klaarstond met een lach en een schimpscheut. Er wordt alweer uitgekeken naar het volgende event t.w. de Meerdaagse (4) 2026.

‍