Meerdaagse 2026 dag 4

De laatste avond was in handen van onze vaste braaiersAdriaan en Cees A. Zij stonden als snel achter het gasgestookte grillrooster. In eerste instantie was aan de vraag van de hongerige magen amper te voldoen maar zonder aan kwaliteit in te boeten kwamen de hamburgers, lapjes, shaslick, rund-en kippensaté in vliegende vaart door. Daar het oog vaak groter is dan de maag, werd het afnametempo alras minder en moesten de braaiers hun waar met wat aandrang slijten. Zelf dat bleek niet voldoende om alles op te krijgen. Toen cateraar Sylvia ’s avonds haar spullen weer kwam ophalen werd ze uitgebreid bedankt voor haar diensten, we kunnen haar echt aanbevelen.

Het werd tijd om de organisatie te bedanken voor hun inzet om van dit evenement een geweldig succes te maken. Adriaan sprak mooie woorden en voorzag, in willekeurige volgorde waarbij leeftijd een rol speelde, Gert,Paul en Gerritje van een mooi flesje wijn. Natuurlijk werd Sjef (wat eentoneelspeler is die man) niet vergeten want waar zouden we zijn zonder de bus. Adriaans laatste woorden waren een waarschuwing aan de rest: Tikkie volgt!

Het werd tijd om afscheid te nemen van Koos en Alida die hun volgende vakantie iets te krap op de Meerdaagse hadden geboekt. We zullen hen. de komende tijd even moeten missen. Hun vertrek luidde ook het vertrek in van de eersten die hun bed(stee) opzochten. Morgen een drukke ochtend want de boel moet aan kant.

Ontbijt om 8 uur maar ver voor dit tijdstip was er al veel actie. Veroorzaakt door slapeloosheid (zenuwen?), nog te verrichtten werkzaamheden, bijgeluiden van kamergenoten, was het al vroeg een drukte van belang in de keuken.

Tegen achten was iedereen al present op Adriaan na die, nadat slapie Peter was vertrokken, zich nog even had omgedraaid. Toen hij echter arriveerde was dat onder een stemmig “Lang zal hij leven”. Adriaan kon weer een kaarsje extra branden welke deze keer in zijn geliefde ochtend-grapefruit waren gestoken.

Na de oppervlakkige schoonmaak, het leegruimen van de ijskasten, inladen van de bagage en het kiezen voor de activiteit van de dag konden de fietsen van de 5 optimisten (Anja, Hendrina, Cees A, Cleem en Peter) worden bestegen voor de terugrit van 145 km. Om het tot een heroïsche tocht te maken werd er gewacht tot het echt ging regenen. Gelukkig werd het later op de dag ook bij hen droog gezien de foto’s op een zonnig terras.

Paul en Kathinka hadden besloten de fiets direct op de fietsendrager te zetten zodat er voor aankomst van de rest bij Veldzicht nog een dringend familiebezoek kon worden afgelegd. Sjef werd deze dag op het laatste moment ontheven van zijn taak als volger en kon ook aan de thuisreis beginnen. Helaas werd vergeten de tas van Cees v Z uit te laden zodat deze geen verschoning had zodat hij later op de dag nat in de auto stapte.

De rest wachtte rustig op de dingen die komen gingen, t.w.het voorbijtrekken van het buiengebied. Toen het erop leek dat het droog zou blijven werd er vertrokken voor het laatste rondje, een misvatting want laterop de dag volgde er nog éen.

De eerste en naar later bleek de laatste kilometers waren voor de oplettende rijder bekend. Bij Julianatoren wist Cees v Z wel de weg maar lieten de benen het een beetje afweten. Gelukkig gaan hoogtemeters ook weer naar beneden en kon er weer geconverseerd worden. Midden op de Veluwe, na door bos en heide gereden te hebben, in Vierhouten stond Anita, die de rol van Sjef probeerde in te vullen, te zwaaien om aan te geven dat we bij de koffiestop waren aangekomen. De concurrentie slaapt niet Sjef en zaagt al aan de poten van je stoel.

Het net genoemde allerlaatste rondje kwam van Adriaan die koffie en taart voor zijn rekening nam (onder voorwaarde dat we niet meer zouden zingen). De regenjasjes konden uit en in de achterzak, die zouden we niet meer nodig hebben. De laatste kilometers werden in rustig tempo afgelegd. De koffie en taart waren van dien aard dat Buienradar niet meer was bekeken. Door het rustige tempo belanden we nog heerlijk in een afsluitende bui.

Uiteindelijk kwam iedereen weer samen bij Veldzicht. Sommigen na 145 km fietsen tegenwind (chapeau) en anderen fris en fruitig gedoucht en wel. Peter werd de man van de meeste kilometers, hij reed alle dagen de lange route echter zonder kopwerk. De dames van de evenementen commissie Anja V en Jacqueline verzorgde de hapjes en de drankjes en het was nog lang gezellig zittende in het zonnetje. De verhalen werden steeds straffer en rond 7 uur kwam er een einde aan een zeer geslaagde Meerdaagse (4). Ideeën voor de volgende (36^ste) versie mogen aan de commissie (Gerritje, Paul en Gert) worden doorgegeven.

‍