MidSummerChallenge 2026 200km+
Omdat de iets minder lange versie eerst geen WK had, Paul Kraaijevanger zette gelukkig toch nog een rit op, leek het een goed idee om de lange versie iets in te korten zodat er nog rijders konden overstappen van de kortere naar de langere. Zo werd de + 250 km ingekort naar een + 200 km.
Anja had een rondje gemaakt om Haarlem maar vooral om 020 (Amsterdam).De weersverwachtingen waren prima want windgekoeld kan je temperaturen van >25 graden prima aan, toch? Vertrek kon gezien de verkorte versie een uurtje later zodat er nog een beetje nachtrust overbleef.
Om 7:00 uur stond iedereen (6) klaar onder de vuurtoren (dit ivm de Ibizamarkt op de boulevard (die hadden wel echt uitgeslapen want nog niemand te zien)). De gebruikelijke startfoto werd gemaakt en er kon vertrokken worden. Door het duin naar IJmuiden waar de sluizen moesten worden genomen. Eerste oponthoud bij de eerste brug want er moesten enkele zeewaardige zeilboten naar binnen. Dat duurde. Vervolgens gingen de bomen niet omhoog en moest de brug eerst weer open om een tweede poging te doen om te sluiten. Gelukt maar we waren wel 20 minuten verder.
Toen Richard ook nog besloot om “LEK” te melden naast de nieuwe grote zeesluis, bleef er voldoende tijd om ook hier een foto te nemen. Met Peter’s elektrische pomp (eerst even oefenen hoe dat werkt) kreeg Richard een modern aantal PSI’s bedeeld. Na enkele kilometers dacht hij dat hij weer lek was maar dit bleek het andere (betere?) gevoel te zijn van niet te hard opgepompte banden. De transitie naar minder druk is goed verlopen want hij heeft er super mee gereden.
Na deze tweede spelbreker volgde nog een derde in Velzen Noord. Hier werd op zondag hard aan de weg gewerkt. Omleidingsborden en verkeersregelaars in actie maar beiden boden geen oplossing om de weg te vervolgen. Over het verse asfalt kwam een van ons op een schrobbering te staan en de rest koos eieren voor hun geld en zocht naar alternatieven. Door het gras en uit het zicht werd er toch een stukje nieuw asfalt overgestoken zodat we met teer aan de banden verder moesten. Kortom, Velzen uit, altijd lastig.
Bij Heemskerk begon het stuk tegenwind om Noord-Holland door te steken. Via Zaandijk langs zo’n kaarsrechte weg naar Purmerend. Ons slot opde deur (slot, grendel, schuif en haakje) Jan, zag de rest struggelen en zette zich pontificaal naast de man van de dag op kop. Het nu gevormde windscherm zette de rest mooi uit de wind. Purmerend, waar de koffie was gedacht kwam zo snel inzicht.
Nog een klein stukje en we zouden het IJsselmeer bereiken. Peter had ondertussen bij 11 brugklimmetjes evenzovele manieren uitgeprobeerd hoe deze bultjes te nemen. De meeste voldeden niet 100% zodat hij telkens moest werken aan zijn interval vermogen om weer terug in het peloton te keren maar daar word je sterk van!
Bij de dijk naar Marken stond een zeer uitnodigend bankje met prachtige vergezichten. Volendam, Monnickendam, Almere, en de skyline van Amsterdam. Er werd een broodje gegeten en het rugzakje van Peter werd misbruikt ipv de niet aanwezige vuilbak.
Durgerdam met het bekende terras in het water werd met aandacht voor voetgangers en afstappende fietsers voorzichtig genomen en op de Schellingwoudebrug kreeg Peter de smaak te pakken want dit is een langere “klim” en dan kom je in je ritme.
Na IJburg ging het soepel richting Muiden waar de Vecht werd opgepakt. Hier werden we geconfronteerd met een fout in de navigatie want waar de route over de Vecht ging was geen brug en ook geen pontje. Op gevoel werd verderop de route weer gevonden en kwam Nigtevecht in zicht. Hier was de colastop in de enige lokale snackbar bedacht.
Het aanvullen van vocht (koud) was een van de hoogtepunten van de dag. Langs de Gein en de Waver ging het richting de Amstel. Richard en Anja nestelden zich om de beurt naast de man van de dag (hele rit voorop). Iedereen reed nog steeds erg soepel en de kilometers gleden onder ons door.
Vlak voor het sluisje na Vrouwenakker was de weg eerst uitgefreesd en vervolgens uitgegraven waardoor we over de grove keien het sluisje bereikt, gelukkig zonder lek te rijden. De eventuele extra stop bij De Parel werd door de wegkapitein gecanceld. Het was nog maar een stukje, dus rijden maar.
Bij Sassenheim kende Peter zijn moment van de dag want hij reed de tijdelijke opgang naar de brug over de Ringvaart op met twee vingers in zijn neus. Hij was nu na 200 km echt warmgedraaid en dan kan hij alles.
Via de jeugdgevangenis, zelfs zonder legimitatie komen we daar niet meer voor in aanmerking, en de Leidsevaart werd Noordwijk bereikt. Bij de Zeester was de finish en een tafel waar eerst de dorstige en later de hongerige mens werd bediend. Richard en Peter zochten de zee op waar de rest lekker in het zonnetje bleef zitten.
Het was een prachtige dag geweest, geen uitvallers, geen zonnesteken, niemand gevallen, iedereen moe en voldaan. Volgend jaar weer? IJs en weder dienende zeker weten. Het team van vandaag was super. Anja bedankt voor alle goede zorgen.
